At A Glance
Author	Dutch werewolf
Contact	Dutch werewolf@bme.anon
When	It just happened
Artist	Willem
Studio	Body Flair
Location	Rotterdam

Ik heb al heel lang nagedacht over een Prins Albert piercing. Dat was voor mij het neusje van de zalm als het gaat om piercen. Maar daar zijn we nog lang niet. Laat ik bij het begin beginnen.

Ongeveer anderhalf jaar geleden heb ik bij BodyFlair in Rotterdam mijn linker tepel laten piercen (voor de kijkers rechts). Ik was er erg gelukkig mee, en mijn toenmalige vriend vond het ook ontzettend geil. Ik moet zeggen dat mijn tepel er veel gevoeliger door werd. Wat mij verwonderde, was dat BodyFlair mag verdoven. Het is de enige Tattoo -en Piercing Shop in Europa die een doktersdiploma heeft.

Een klein half jaar later heb ik op het Arrow Rock Festival in Lichtenvoorde mijn andere tepel laten piercen. Daarna heb ik nieuwe ringen uitgezocht, omdat er een ring van chirurgisch staal in de linker zat en de eentje van titanium in de rechter, én beide van een andere diameter. Dat zag er natuurlijk niet uit!!!

Een kleine drie maanden later heb ik mijn tong laten piercen bij BodyFlair, omdat mijn ex dat zo lekker vond. Al goed, nu had ik dus 3 piercings: beide tepels en tong.

Maar ik had het vreselijke gevoel dat er nog stééds iets miste. Mijn toenmalige liefje wilde er niets van af weten en bleef maar op me in praten dat mijn seksleven na vijf jaar plat zou liggen, je kent 't wel. Dat heeft me ervan doen afzien om Prins Albert uit te nodigen.

Een maand of drie terug is die relatie stukgelopen, en kwam het idee weer in vol ornaat terug. Ik had het gevoel dat een Prins Albert piercing ontzettend zou bijdragen aan zelfrespect als het gaat om lichaamsversiering.

Al goed, ik had het met mijn nieuwe vriend overlegd, en die reageerde heel luchtig; "Als jij dat wilt, het is jouw lichaam, je gaat je goddelijke gang maar!" Okay! Ik heb telefonisch een afspraak gemaakt met BodyFlair in Rotterdam voor dinsdag 7 augustus.

The moment of truth! Ik ben samen met mijn vriend naar Rotterdam gereden en ik moet zeggen, ik had de hele reis geen zenuwen. Al moet ik toch toegeven dat ik toch wel een klein beetje een droge keel kreeg toen we dichter in de buurt kwamen van BodyFlair. Al goed, wij roken nog even één sigaretje en we gaan naar binnen....

"Goedemiddag, ik had een afspraak gemaakt voor een Prins Albert?"

"Oh ja.. even alles klaar leggen..."

Dat was dus het moment dat ik echt een droge strot begon te krijgen en ik voelde mijn eigen hart.. Dit was hét moment van de waarheid!

"Loop maar mee naar achter.." Mijn vriend mocht gelukkig mee, om euhhh.. mijn hand vast te houden ;-)

"Ik doe er eerst een verdoving in, dit is de ergste pijn." Ik had me niet bedacht dat hij het zou verdoven, omdat ik hier op BME niks gelezen had over een dergelijke manier van werken. Maar goed, hij vult de injectienaald en zet 'm in mijn jongeheer. Dat deed wel even zeer zeg! Daarna moest hij een tweede en een derde verdoving inspuiten, maar daar voelde ik nauwelijks meer iets van.

Het volgende heb ik allemaal uit eerste hand vernomen, omdat ik naar mijn vriend keek en niet naar beneden.

Hij pakte een staafje met een punt er aan, en die duwde hij via de voorkant (!) naar boven. Ik vond dit wel een vreemde manier van werken, omdat ik hier op BME en op andere sites alleen gelezen heb over de beruchte receiving tube die van de bovenkant ingevoerd wordt, en nog nooit had gehoord of gelezen van bovengenoemde werkwijze. Hij deed de ring aan het staafje en trok de ring zó er doorheen. Ik heb er niks van gevoeld.

Hij deed er wat papier omheen nadat hij het balletje erin gezet had, ik mocht mijn boxer en broek weer aantrekken en ik mocht afrekenen. Dat ging alles makkelijk!

Wij zijn weer naar huis gereden, het autorijden ging opvallend goed, wetende dat er nu een ring door mijn eikel heen zat! We zijn van mijn huis met de trein verder gegaan naar het huis van mijn vriend, waar ik voor het eerst moest plassen.

Wat een ramp!!!! Ik zei schertsend tegen mijn vriend: Je kunt me nu een meisjesnaam geven.. Hoezo? zegt ie. Nou, ik ben voor het eerst ongesteld!

Er was aardig wat bloed en het deed aardig zeer, ik werd ook een beetje misselijk en duizelig, dat kwam waarschijnlijk door het bloedverlies, maar toen ik een suikerklontje gegeten had ging het wel weer.

Het is nu 20 uur sinds Prins Albert in mijn leven is gekomen. Net voor de tweede keer naar de wc geweest, en dat viel gelukkig alles mee.

Prins Albert is echt één van de mooiste piercings bij een man, en ik heb er geen moment spijt van gehad dat ik het gedaan heb. Als je een flinke stoot zelfrespect wil krijgen als het gaat om lichaamsversiering, nodig dan Prins Albert uit!