Ongeveer een half jaar geleden was ik erover aan het denken om een frenum piercing te steken. Na een week te twijfelen besloot ik om het te doen. Aangezien mijn piercing naalden op waren en ik geen zin had om naar Antwerpen te rijden, nam ik gewoon een piercingstaafje en een mesje (dat ik uiteraard voor het piercen ontsmette) uit een wegwerp scheermesje. Ik zette het staafje tegen mijn frenum en maakte een klein sneetje waar het staafje "uitstak". Het was er van de eerste keer door, en voila, mijn frenum zat goed.
At A Glance Author kutvogel Contact kutvogel@bme.anon When It just happened Artist me myself and I Studio at my home Location Belgium Het duurde ongeveer een week om te genezen, en ik heb er nooit last mee gehad. Na een drietal maanden was de piercing al flink uitgerekt en was ik hem eigenlijk ook al beu gezien... Eruitnemen, dacht ik dus.
Drie dagen geleden dacht ik "laat ik hem er terug insteken". Aangezien ik nog altijd een gaatje had van ongeveer drie millimeter, was dat geen enkel probleem. Ik was echter niet echt tevreden over het uitzicht. Ik wou al lang een fleshtunnel, maar wist nog niet precies waar. Na een vijftal minuutjes nadenken over wat ik met mijn piercing zou doen (eruitnemen, er nog een in het zelfde gat steken, gewoon zo laten zitten, of een dikker staafje nemen) kwam ik op het idee om hem gewoon nog wat groter te maken.
Eerst zocht ik naar een juweeltje om erin te steken. Na een half uur zoeken vond ik een zwarte krimpkous (een rubber buisje dat krimpt in diameter bij verwarming met een aansteker of iets dergelijks) die ik ooit meegenomen had van het bedrijf waar ik werk. Ik knipte een stuk van ongeveer een centimeter van de krimpkous, en hing het rond een pin die ik nog ergens op mijn slaapkamer had liggen. Ik verwarmde de krimpkous, tot hij niet meer kromp, liet hem even afkoelen en voelde of het stevig genoeg was om als fleshtunnel te gebruiken. Ja dus. Ik nam mijn schuifmaat, meette het net gemaakte juweeltje op en het was precies 5.5 millimeter. Ik had gehoopt dat het iets kleiner zou zijn, zodat ik wat minder hoefde op te rekken.
Na even zoeken naar iets conisch voor mijn frenum op te rekken, vond ik een balpen met een punt (niet de punt waar de inkt uitkomt, maar waar het pennetje uitkomt) die net niet door mijn frenum ging. Geen probleem, dacht ik, en ik nam de vaseline die ik enkele weken ervoor had gebruikt voor mijn tattoo. Na de punt in te smeren met vaseline kon ik de punt er net door duwen.
Na een kwartier stretchen had ik zo het gevoel dat ik mijn frenum niet veel verder zou kunnen oprekken zonder wat te snijden, en aangezien ik nog maar halfweg was, had ik niet veel andere keus dan weer een wegwerp scheermesje te pakken, open te breken en een mesje eruit te halen en grondig te ontsmetten. Het mesje ging gemakkelijk door mijn frenum, en ik begon te snijden. Na een sneetje gemaakt te hebben, wat wel wat bloed opleverde, probeerde ik hem nog eens te stretchen. Na nog wat vaseline te gebruiken geraakte ik nog wat verder, maar nog steeds niet ver genoeg. Nog eens wat snijden dus. Eerst in hetzelfde sneetje, waarna ik nog steeds niet zoveel verder geraakte, daarna nog eens een ander sneetje gemaakt. Deze keer geraakte ik net niet tot de juiste maat. Bijna wou ik het opgeven, tot ik mijn stretcher zag liggen. Ik keek eens door het buisje, en bedacht hoe vet het zou zijn als ik er doorkeek wanneer het in mijn lul zat.
Na vijf minuutjes wachten nam ik nog eens het mesje, en maakte nog eens een nieuw sneetje bij. Mijn delen zaten ondertussen flink onder het bloed, wat best lastig was, aangezien mijn lul beneden begon te plakken van het opgedroogde bloed en hij aan de bovenkant glibberig begon te worden van het verse, nog niet opgedroogde bloed. Eerst even wat schoonmaken dus. Ik nam wat water uit een fles spa blauw, en een lang stuk wc papier, en na alles opgekuist te hebben, nam ik mijn balpen terug. Na hem nog eens ingesmeerd te hebben met vaseline, geraakte ik na een vijftal minuten duwen tot waar de balpen moest komen. Dat dacht ik tenminste. Bij het proberen van het buisje bleek dat ik het nog een heel stuk verder moest stretchen.
Na nog wat vaseline en een beetje gerek, kreeg ik het buisje er net niet door, wat naar mijn oordeel best wel op te lossen viel met wat extra vaseline. Gelukkig had ik gelijk, en na nog wat duwen en bloeden kreeg ik mijn zelfgemaakte fleshtunnel er eindelijk door.
Na nog eens met wat water en wc papier opgekuist te hebben, was het tijd om alles eens te ontsmetten. Ik denk dat van heel het piercen, stretchen en het sieraad erin steken, het ontsmetten het meeste pijn deed van allemaal. Het brandde als de tering, waarna het nog een half uurtje gloeiend heet aanvoelde.
Zoals ik eerder al dacht, kreeg ik een enorme kick toen ik eindelijk door mijn fleshtunnel keek. Hij is nu nog volop aan het genezen, en het ontsmetten brand nog even hard, maar het zicht van een zwart buisje door mijn frenum maakt het het allemaal waard.
Ik raad het af om jezelf te piercen, vooral als je er geen verstand van hebt. Ik pierce mezelf ondertussen al 3 jaar, en informeer en lees veel over piercings. Ik heb al veertien piercings gehad, waarvan 13 zelf gezet. Als je echter geen gezondheidsproblemen wilt krijgen, ga dan naar een professionele piercing studio met een goede reputatie, en laat je inlichten over mogelijke complicaties.