Een jaartje geleden zag ik op BME een prachtige foto van enkele genitale piercings bij dezelfde persoon : een Apadravya, een Ampallang en een Prins Albert. De laatste 2 had ik zelf reeds en ik zou er gerust nog eentje bij willen. Dus toen een vriend van me naar de Wildcat ging voor een PA, ging ik met hem mee.
At A Glance Author HighLevel Contact HighLevel@bme.anon IAM HighLevel When A week ago Artist Sandra (iam:lifestyle) Studio Lifestyle, Maastricht Location The Netherlands
Ik vertelde James wat ik wou en hij zei dat het niet zo een goed idee was. Het was wel mogelijk voor een foto, maar praktisch zouden er wel wat bezwaren zijn : Aangezien ik niet besneden ben en mijn PA rechts van m'n frenum zit, zou de Apadravya aan de linkerzijde moeten komen. Tussen deze 2 zou er dan slechts weinig plaats zijn, waardoor het beetje vel dat ertussen zit zou kunnen knellen. Dit leek me ook geen goede oplossing, dus ik liet het idee varen en liet dan maar 2 scrotal piercings zetten.Ik vond een Apadravya er echter mooi uitzien, het gedacht aan de sexuele voordelen vond ik ook niet slecht en ik had een geweldige Ampallang ervaring achter de rug, dus vroeg of laat moest het er toch eens van komen. Mijn PA was ondertussen gestretched tot 5 mm, maar na ongeveer 3,5 jaar zou ik hem wel kunnen missen, dacht ik.
Het was alweer een tijdje geleden dat ik nog een piercing had laten zetten, dus vorige maand begon ik van een Apadravya te dromen. Ik zou in december starten met mijn dieet voor de aanstaande suspension, dus met al dat gezond leven zou ik de piercing ervaring ééns zo bewust meemaken.
Enkele weken geleden vertelde Weirdo, mijn roommate dat hij ook wel eens gepierced wou worden. Hij had reeds enkele tattoos maar kreeg opeens deze gedachte en wist niet waar het van kwam. (mijn goede invloed zeker?) Ik vertelde hem wat ik ging laten doen, liet hem wat rondsurfen op BME en hij besloot van hetzelfde te doen. Ikzelf zou het niet aangedurfd hebben als eerste piercing een tiental jaren geleden, maar de tijden zijn zeker veranderd?Ik had Jimmy en Sandra van lifestyle reeds enkele malen ontmoet en aangezien zij mij steeds een fantastische suspension hadden laten beleven, wou ik mij bij hen laten piercen. Via IAM had ik reeds een beetje info gevraagd en vorige week vrijdag telefoneerde ik met Sandra om te zien of we 's anderendaags langs konden komen. Aangezien de zaterdag een vrij drukke dag is, zei ze dat we beter een afspraak konden maken, dus dat werd dan 2 uur 's middags.
Die avond keken we rustig een dvd en van de zenuwen was er nog steeds geen spoor. Maar dat zou de volgende dag wel veranderen.We vertrokken rond de middag met de wagen naar Maastricht, waar body piercing Lifestyle gevestigd is. Onderweg waren we precies 2 giechelende tienermeisjes, maar dit was meer van de zenuwen dan van plezier. Ik wist al ongeveer wat me te wachten stond, maar Weirdo had totaal geen idee. We arriveerden ongeveer 40 minuten te vroeg, vonden snel een parkeerplaats en gingen eerst nog ergens een koffietje drinken. Hierna gingen we de shop binnen.
Jimmy stond achter de balie en ik vertelde hem waar we voor kwamen. Hij legde ons de procedure uit en de naverzorging, we ondertekenden een papier dat we het uit vrije wil lieten doen en kregen nog een blad met informatie. In de winkel speelde ze psytrance, wat ik zelf erg goede muziek vind, dus dat hielp wel wat tegen de zenuwen. Sandra zou ons piercen en een tijdje later kwam ze Weirdo halen. We hadden afgesproken dat hij als eerste mocht gaan omdat het z'n eerste keer was. Toen hij na een uur terug kwam, zag hij er gelukkig uit en vertelde dat het goed was meegevallen. Nu was het mijn beurt, en ik moet zeggen dat tijdens het wachten mijn zenuwen serieus begonnen op te spelen. Het blijft elke keer weer spannend, maar dat is natuurlijk ook een deel van de fun.Sandra nam me mee naar de piercingruimte en begon ronduit te praten over vorige suspensions die we gedaan hadden. Dit stelde me vrij snel op m'n gemak, dus toen ik na een tijdje mijn broek liet zakken en op tafel ging liggen, was ik vrij ontspannen. Ik had die ochtend thuis mijn PA al uitgedaan omdat ik wist dat ik hem toch niet zou kunnen houden. Sandra stelde voor om een 2,4mm Apadravya te steken, want indien we groter gingen zou er teveel weefsel weggesneden worden, wat misschien een moeilijkere genezing met zich mee zou brengen. Jimmy had dit ook reeds gezegd, dus ik vond het wel een goed idee. Ik vertelde dat mijn PA en Ampallang elkaar raakten binnen in mijn eikel wanneer ik mijn ring naar achter bewoog, dus de plaatsing zou nauwkeurig afgetekend moeten worden. Hievoor werd zeer veel tijd uitgetrokken. Eerst probeerden we links van het frenum, waar er geen gat van m'n PA zat, maar na een aantal andere opties kwamen we erachter dat de beste manier was om het gat van de PA reeds te gebruiken. De Apadravya zou dan mooi in lijn staan en een stuk achter mijn Ampallang uitkomen waardoor ze elkaar niet zouden raken vanbinnen.
Ondertussen praatten en lachten we volop over vanalles en nog wat, zodat er van spanning helemaal geen sprake was (in elk geval toch niet veel). Sandra haalde in een andere ruimte al de steriel verpakte benodigdheden en we konden aan het serieuze werk beginnen. Eerst klemde ze gewoon de tang erop om te zien of de afgetekende punten mooi klopten. Zelf had ik ook de hele tijd inspraak over hoe ik het wou, maar ik wist dat ik in professionele handen was, dus ik vertrouwde haar gewoon en was tevreden met wat ik zag.
Vanaf toen ging de tang erop en de naald uit de verpakking. Ik startte met me op mijn ademhaling te concentreren en bij de derde keer uitademen ging de naald erdoor. Ik herinner me mijn Ampallang piercing nog als de dag van gisteren, deze leek precies enkele seconden te duren voor de naald erdoor was. Nu had ik door mijn PA reeds een halve Apadravya piercing, dus het ging nu precies dubbel zo snel. Ja, het deed pijn, maar ik kan het beter omschrijven als super intens dan als super pijnlijk. Toen ik naar beneden keek, zat er een naald verticaal door m'n eikel en de endorfines kwamen opzetten. Ik wist dat het nog eens pijn ging doen om het juweel erdoor te steken, dus ik concentreerde me weer op m'n ademhaling. Nu was het bij de vierde keer uitademen dat alles plaatsvond. Het deed wel weer pijn, maar het ging zo verschrikkelijk snel dat het best doenbaar was. Opdracht geslaagd! Er was een klein beetje bloed, maar dat viel reuze mee. Ik was in elk geval de trotse eigenaar van een nieuwe piercing.
Sandra deed er nog een rubberen handschoen over om het bloeden een beetje tegen te houden. Ik had mijn voorzorgen al genomen door een zwarte broek te dragen en een handdoek mee te nemen om op de autozetel te leggen, maar dit was niet nodig.
Toen ik een beetje bekomen was (heel de procedure duurde een uurtje, maar de tijd vliegt voorbij) gingen we terug naar de winkel en betaalden. Ik nam ook nog een zak zeezout mee, omdat ik daarmee de beste resultaten boekte bij vorige piercings.
We namen afscheid en reden terug naar huis. Onderweg hebben we niet ergens speciaal last van gehad, dus dat viel goed mee. Die avond nam ik een eerste zeezout badje en ging slapen met een propere handschoen rondom mijn nieuw uitziende piemel.De volgende ochtend rond zes uur werd ik wakker met een pijnlijke ochtenderectie en een bebloede handschoen. Niks om je zorgen over te maken, dus ik verschoonde alles en ging terug slapen. De eerste dag en tweede nacht deed ik er nog een handschoen rond, maar daarna was het bloeden zo goed als over. 's Maandags moest ik terug gaan werken, maar dat ging ook vrij goed. Soms had ik het gevoel dat alles wat verkeerd zat en deed het pijn, maar na wat gefriemel lag alles terug op z'n plaats en ging de pijn ook weg.
Ondertussen zijn we zes dagen verder en sop ik nog tweemaal daags in zeezout. Af en toe word ik 's nacht wakker van een erectie of van op m'n buik te liggen, maar het ergste is voorbij. Nu gewoon verder verzorgen en dan maar wachten om hem eens voor een testrit te gebruiken!Samengevat was het weer een unieke ervaring. De shop en de muziek waren perfect, de piercing is perfect geplaats, de muziek was geweldig en Sandra ging uiterst relaxed en professioneel te werk. Zoals ze zelf zegt : Als de goeie vibes er zijn, kan het niet stuk. En daar kan ik alleen maar mee akkoord gaan. Ik kijk al uit naar de volgende piercing bij Lifestyle!