Tepelpiercing: eindelijk
At A Glance Author Totepi Contact Totepi@bme.anon When It just happened Artist Jane Studio Wildcat Location Antwerpen, België
Mijn verhaal start lang geleden. Ik was ongeveer 15 jaar toen ik voor de eerste keer verhalen las, in die typische tienerboekjes, over mensen die juwelen in hun navel, tepels en andere lichaamsdelen staken. Fantastisch. Dit moet een ongelooflijk gevoel geven. Toch wist ik dat dit de eerste jaren niet aan mij besteed was. Mijn ouders zijn zo niet helemaal in met piercings en tatoeages. Mijn zus vroeg eens een tweede oorringetje.... de reactie thuis was de moeite. Ik wist al dat ik zoiets nooit zou moeten vragen. En dat heb ik dus ook nooit gedaan.
We zijn ondertussen meer dan 20 jaar later, maar dat fantastische gevoel bij een piercing is gebleven. Ik wist dat ik vroeg of laat toch de stap zou durven zetten om een piercing te nemen.
Reeds vele jaren spreek ik er ook over met mijn vrouw. Van haar kreeg ik carte blanche om een piercing te laten steken, maar op één of andere manier ontbrak het mij aan voldoende lef.
Waarschijnlijk schrik voor de pijn, ook wel het blijvende litteken indien de piercing ooit zou verdwijnen, maar misschien nog het meest voor de reacties van buitenstaanders. Het kwam er dus nooit van.
Tot enkele dagen geleden. We waren gezellig, zonder kinderen, samen in Antwerpen en tijdens het etentje onder de middag kwam het onderwerp weer ter sprake. "Het is nu of nooit" zei mijn vrouw, "Kom laat ons een winkeltje zoeken voor u". We waren onvoorbereid en ik was prompt enorm zenuwachtig en mijn hartslag sloeg meteen een pak sneller. Zou het dan toch nog lukken?
Die dag hebben we, ondanks wat zoeken en vragen, geen winkel gevonden, maar 's anderendaags ben ik alleen teruggegaan en heb bewust een winkel gezocht. Ook via websites was ik enkele mogelijke adressen tegengekomen. Ik ben op zoek gegaan naar de shop met de meeste uitstraling. Uiteindelijk kwam ik bij 'Wildcat' terecht. Kijkend aan het etalageraam viel me onmiddellijk de professionaliteit en de gemoedelijkheid op.
Meerdere keren ben ik de piercingshop binnen en buiten gegaan. "Ik doe het wel. Ik doe het niet, ik doe het wel, ....."
Verlegen en met mijn hoofd wat ingezakt heb ik alle kasten met piercings geïnteresseerd bekeken.
Tot op een bepaald moment een vriendelijke dame aan de andere kant van de toonbank vroeg of ze mij kon helpen. Met een knalrood hoofd vroeg ik wat informatie over een tepelpiercing.
Voor ik het goed en wel besefte waren de papieren ingevuld en getekend. Er was bijna geen weg meer terug. Eigenlijk wel, maar dat past niet in mijn karakter.
Het klikte op één of andere manier met de piercer. Ze stelde me meteen op mijn gemak. Ik kreeg voldoende uitleg over de naverzorging en enige ogenblikken later stond ik zonder T-shirt in de kamer klaar.
Uit verhalen her en der werd er gewaarschuwd voor de pijn. Ook deze gedachte maakte mij ontzettend zenuwachtig.
Langs beide kanten van de tepel werd een zwart puntje aangebracht. So far so good. Het zag er goed uit. Jane vertelde me ook dat ik geen schrik hoefde te hebben dat de mensen iets zouden zien. Op dat gebied had ik nogal wat schrik, daar in mijn beroep piercings niet echt aanvaard worden.
De gezellige babbel deed mijn angst verdwijnen en voor ik het goed besefte stond de klem rond mijn tepel en vroeg ze me eens goed diep in te ademen.
Het gevoel dat toen door min lichaam liep was onbeschrijfelijk. Nog nooit was ik zo intens en zo dicht bij een eerste piercing geweest.
Ik ademde in en een verschrikkelijke naald werd tegen mijn tepel geplaatst. Een fractie later was alles achter de rug en zei ze dat ik rustig terug mocht uitademen.
Pijn.......nee helemaal niet. Het was zelfs een aangenaam gevoel.
Het was een enorme kick om de naald eindelijk na zoveel jaren door mijn tepel te zien zitten.
Het ergste was achter de rug. Wat onder 'erg' te verstaan valt.
Enkele seconden later zat ook het staafje door de tepel en waren beide bolletjes vastgeschroefd. Dit gevoel is onbeschrijflijk en vraagt naar meer. Nooit zal ik nog zo aarzelen om een piercingshop binnen te gaan.
Ik ben fier op mijn piercing. Het is gewoon prachtig om er in de spiegel naar te kijken. Het is ook een geheim tussen mij en mijn vrouw. Niemand is op deze moment op de hoogte van mijn piercing. Het is alsof je als een compleet ander persoon de winkel buiten gaat. Het was een ongelooflijk kick-moment waar ik nu al dagen van geniet en nog vele dagen zal van genieten.
Er is maar één ding waar ik spijt van heb en dat is dat ik zo lang, te lang, gewacht heb om het te laten doen.
Ik raad echt iedereen met twijfels aan om de stap te zetten. Het is echt de moeite waard.