At A Glance
Author	Goddess Of Desire
Contact	Goddess Of Desire@bme.anon
When	Three months ago
Artist	Hettie
Studio	Body Design
Location	Gent, Belgium

Eerst en vooral, mijn verhaal staat reeds in het Engels op de site, maar 'k heb het even vertaald.

OK, ik ben een meisje van twintig en ik ben bang dat ik verslaafd geraakt ben aan piercings. Dit is het verhaal van mijn 'nummer elf' en mijn 'nummer twaalf'. De andere tien zitten in mijn oren, tong, navel en 'down under' en nu ben ik begonnen met het stretchen van een van mijn oorringen. 'k Vraag me af waar dit zal eindigen...

Ik wil geen boeken schrijven over het proces en zo, want er zijn massa's verhalen daarover op deze site. Ik heb de laatste drie jaar zo'n 500 nipple piercing stories gelezen, altijd op zoek naar hoe het Achteraf zou zijn, maar ik vond nooit wat ik zocht. Dus dat is precies wat ik nu ga proberen doen.

Na drie jaar heb ik eindelijk gedaan waar ik zo bang voor was... mijn tepels laten piercen! Ik ben tweemaal geweest, omdat ik denk dat ik niet sterk genoeg ben om twee piercings op hetzelfde moment te laten steken. Ik ben begonnen met de rechter op 9 december en heb de linker laten doen op 13 december. Op dit moment zijn ze dus bijna twee maand oud.

Je kent het proces, alles tezamen duurt het zo'n vijf minuten. Het is pijnlijk, maar snel. En meisjes, ik zeg dit niet om jullie bang te maken, maar het doet oh-zo-verschrikkelijk-veel- pijn!! Dit was waarschijnlijk de ergste pijn die ik ooit al ervaarde in mijn leven (behalve dan die keer dat mijn vriendje seks had met een ander meisje, maar goed, dat is een ander verhaal...).

Maar kijk, het zijn twee verschrikkelijk pijnlijke seconden, maar dat is het dan ook. Je voelt nauwelijks iets achteraf. Alhoewel, dat is eigenlijk ook niet waar. Dit waren de eerste piercings waar deze regel niet voor geldt. Normaal gezien voel je helemaal niks wanneer je weer buiten stapt (wat heel vreemd is, iemand stak tenslotte net een naald door je lijf), maar deze keer waren de eerste twee, drie uren niet gemakkelijk. Mijn tepels deden erg veel pijn. Ik was constant aan het zuchten door de pijn en ik was mijn borsten zowat aan het platdrukken om de pijn te proberen verzachten.

Maar opnieuw, dit duurde ook maar een uur of twee, drie.

Er waren slechts twee zaken waarover ik me verbaasde toen de piercings gestoken werden.

- Ik wou ringetjes, maar de piercer adviseerde om staafjes te nemen. Ze zei iets over mijn beha die te veel op de ringetjes zou drukken of zoiets. Ik denk dat mijn piercer weet waarover ze praat, dus ik ben onmiddellijk van gedacht veranderd en heb dan maar staafjes genomen, waar ik nu heel tevreden mee ben.

- Wanneer mijn piercer de stipjes zette waar de naald in en uit zou gaan, vond ik het vreemd dat ze die stipjes achter de tepel zette. Ik dacht dat een tepelpiercing door de basis van de tepel moest gaan, maar dat is dus niet waar. De piercing moet net achter de tepel zitten, anders zou hij de melkklieren kunnen beschadigen (voor als je later borstvoeding wilt geven).

De eerste week sliep ik met mijn beha aan, daarna sliep ik een hele tijd topless, dan ben ik terug overgeschakeld op mijn pyjama, maar dan met een topje eronder. Pas na een maand kon ik weer zonder problemen gewoon mijn pyjama aan.

Ik kon in het begin namelijk helemaal niks verdragen. Geen pyjama, geen T-shirt... Zelfs het gevoel van mijn beddenlakens op mijn tepels was er gewoon te veel aan. Wanneer ik op mijn zij sliep, lukte het gelukkig wel.

De eerste week had ik zelfs problemen met mijn beha. De enige manier dat ik nergens last van had, was wanneer ik naakt was, maar ja, dat wil wel eens problemen geven als je naar school moet... Dus, wat heb ik gedaan, net als toen de piercings er net inzaten, heb ik een verbandje over mijn tepels gelegd, zodat ik mijn beha niet constant over mijn tepels voelde wrijven.

In het begin was ik ook constant mijn borsten aan het beschermen. Wanneer iemand te dicht kwam, wanneer ik op straat liep, wanneer ik uitging... Wanneer ik 'gevaar' zag, hield ik mijn armen voor mijn borsten. Moet een grappig gezicht geweest zijn.

Nu nog steeds zijn er korstjes en maak ik de piercings dagelijks schoon met een wattenstaafje. Vaak gewoon met water. Enkel ik bad of onder de douche gebruik ik de zeep die ik meekreeg van mijn piercer.

Ik had al erg gevoelige tepels, wat heel leuk is, maar nu zijn ze Veel Te Gevoelig. Ik vind dat helemaal niet leuk, ze zijn gewoon té gevoelig. Het is al een heel stuk verbeterd, maar ik hoop echt dat dit niet zo blijft.

Gelukkig ben ik vrijgezel nu. Dat vind ik ook allesbehalve leuk, maar ik denk dat het gewoon beter is om de piercings op hun gemak te laten genezen zonder, tja, je weet wel.

Ik vind mijn tepels nu nog mooier dan dat ze al waren en ik ben heel erg trots op mezelf dat ik het eindelijk aangedurfd heb om ze te laten piercen. Het heeft lang geduurd, het was ongelofelijk pijnlijk, ze zijn nog steeds veel te gevoelig, maar het was het allemaal waard. 'k Ben heel erg blij met mijn nieuwe, nog mooiere tepels.

Voor iedereen die overweegt om in mijn voetsporen te treden, je zal het je niet beklagen, echt. Ga er voor!

Ik hoop dat mijn ervaringen bruikbaar waren.