Sinds mijn 16e ben ik geïnteresseerd in tatoeages en piercings. Maar natuurlijk heb ik ook ouders die niet alles toestaan...Op mijn 18e heb ik mijn eerste tatoeage laten zetten. Toch vind ik piercings interessanter. Vorig jaar heb ik mijn eerste piercing laten zetten, een tragus. Afgelopen zomer heb ik mijn tweede laten zetten, een industrial (die trouwens door veel mensen met een vies gezicht wordt bekeken).
At A Glance Author JJ Contact JJ@bme.anon When It just happened Artist Kim Studio Skin-a-Matic Location Nijmegen En nu weet ik zeker dat piercings verslavend zijn. Mijn moeder had me al gewaarschuwd: hier blijft het niet bij! En ik maar ontkennen.....Een tijdje geleden begon het weer te kriebelen: ik wilde een nieuwe piercing, maar waar? Hij mocht niet in mijn gezicht, want dan kwam ik het huis niet meer in en het werd niet toegestaan op mijn werk.
Het werd een tepelpiercing. Ik heb er lang over nagedacht, heb op verschillende plaatsen geïnformeerd en ik heb er veel over gelezen op internet en foto's bekeken. Het was zeker dat ik een staafje wilde laten piercen in mijn linkertepel. Dan was er nog een puntje wat me ervan weerhield: de pijn. Ik heb verhalen gehoord van mensen die flauwvielen enz. en zag dat niet helemaal zitten.
Toch kreeg ik het idee niet uit mijn hoofd. Afgelopen zaterdag (11-12-2004) besloot ik dat ik het toch wilde laten doen, ondanks de pijn die het misschien zou doen. Ik besloot dat ik het wilde laten doen in de stad waar ik op kamers woon, zodat ik het even voor mijn ouders verborgen kon houden.
Omdat de piercingshop op maandag dicht was, besloot ik dinsdag te gaan, na school. Ik was de hele dag zenuwachtig. Ik vertelde het aan niemand, zodat het voor iedereen een verassing zou zijn. Om iets over half 2 kon ik dan eindelijk gaan. Ik fietste naar de piercingshop. Binnen zaten een aantal mensen. Die piercer vertelde dat ze alleen piercen op afspraak, maar ik kon ook even wachten en dan zou ze het meteen doen.
Eerst moest ik een formulier goed doorlezen. Daarin stond hoe je de piercing moest verzorgen en hoe lang het zou duren voordat hij geheeld was. De achterkant moest ik invullen: naam, leeftijd enz. Toen moest ik even wachten, Kim ging de spullen klaarzetten.
Even later kwam ze me halen. Het was een klein, paars kamertje. Het zag er erg netjes uit. Ik moest mijn trui en hemd uitdoen. Daarna moest ik voor Kim komen staan en ze deed een verkoelend spul op mijn tepel. Daarna moest ik mijn armen langs mijn lichaam laten hangen, zodat ze twee puntjes kon zetten op de plaats waar de piercing moest komen.
Toen moest ik op de tafel gaan liggen. Er werd een klem op mijn tepel gezet en Kim zei: daar komt ie, en toen ging de naald erdoorheen. Het deed een fractie van een seconde pijn. Ik voelde hoe het balletje op de piercing werd gedraaid en hij zat er al in! Ik had niet verwacht dat de pijn zo zou meevallen.
De piercing was een beetje aan het bloeden. Er kwam een gaasje overheen, dat ik tot 's avonds moest laten zitten. Ik kreeg nog een tasje mee met daarin zeep en ontsmettingsmiddel. Ik bedankte Kim en ze zei dat ik altijd langs kon komen als er iets was.
Eenmaal buiten was ik zo blij: ik had het eindelijk laten doen! Ik voelde er nog steeds niks van. Ik moest nog even gaasjes kopen en toen ging ik naar huis. Als eerste belde ik een vriendin op om het te vertellen. Daarna kwam een vriendin, die bij mij in huis woont, thuis en ik liet de piercing aan haar zie. Er zat maar een klein beetje bloed aan.
's Avonds moest ik de piercing voor het eerst schoonmaken. Daar keek ik wel een beetje tegenop, omdat ik daar bij mijn industrial in het begin misselijk van werd, maar het schoonmaken viel echt mee, ik voelde er niks van.
Op school liet ik de piercing aan een vriendin zien en zei maakte een grappige opmerking: Daar zou je spontaan lesbisch voor worden!!
Het meest zenuwachtig was ik voor het vertellen aan mijn ouders. Ik woon op kamers, en ze zien me doordeweeks niet, maar toch. Ik besloot om mijn moeder te bellen. Na een paar keer op te hebben gehangen belde mijn moeder en vroeg of ik de hele tijd aan het bellen was. Ja dus. Ik vertelde haar meteen van de piercing. Haar reactie: gatverdamme! Maar ik zei ook dat ze de piercing bijna nooit ziet. Ze was niet erg boos, ook mijn vader niet. Gelukkig maar!
Ik heb de piercing nu iets meer dan een dag en heb er geen last van. Alleen voel ik af en toe een kloppend gevoel in mijn tepel, maar dat is snel weer weg.
Als je een tepelpiercing wilt, maar bang bent voor de pijn, zou ik er toch voor gaan: het is het waard!