Als meisje van 10, 11 jaar was ik al gefascineerd door piercings, ik droomde ervan om later zoveel mogelijk piercings te krijgen. Dit idee ben ik een beetje uit het oog verloren toen ik naar de secundaire school ging, ik dacht er eigenlijk helemaal niet meer over na. Maar sinds vorig jaar komt het allemaal weer een beetje in me op.
At A Glance Author Sophie Contact tarwebloemeke@hotmail.com When Three months ago Artist patrick Studio body metals Location St.-Niklaas, Belgium Een vriendin van me had een navelpiercing laten zetten, en ik wilde per se ook eentje. Ik was net 15, dus ik kon dit niet laten doen zonder toestemming van mijn ouders. Ik vroeg aan mijn moeder of ik een navelpiercing mocht laten zetten. Ze zei me dat ik mocht doen wat ik wil, als ik 16 jaar zou zijn. Eigenlijk heeft ze het helemaal niet graag dat ik me zomaar laat "doorboren", maar ze geeft me wel genoeg vrijheid om zulke beslissingen te nemen. Mijn vader heeft er totaal geen problemen mee, hij moedigde me zelfs aan! In afwachting heb ik mijn oren dan al enkele keren laten piercen (en één ervan heb ik zelf gedaan, ik had het geluk dat het vrij goed genas, maar dit doe je beter niet).
Eindelijk werd ik dan 16. Ik maakte een afspraak bij Body Metals, en ik keek er echt naar uit! Mijn tante ging met me mee (ze is fotografe en wou per sé foto's nemen, die ik helaas ben verloren.) Ik was wel een beetje zenuwachtig in de auto. Rond zes uur kwamen we aan bij Body metals. Martine voerde eerst een gesprekje met ons om info te geven over de naverzorging, de procedure enzovoort. Bij Body Metals zijn ze echt heel vriendelijk, ze antwoorden op elke vraag, gewoon perfect. Martine vertelde ook over haar eigen ervaringen, dus het werd vrij persoonlijk. Daarna mochten we de studio binnen. Patrick gaf me ook nog een hele uitleg over hoe hij te werk zou gaan enzovoort. Daarna vroeg hij me om recht te gaan staan zodat hij de plaats kon aftekenen. Even later mocht ik weer gaan liggen op de stoel. Ik was eigenlijk helemaal gerust, voelde wel een klein beetje dat m'n hartslag iets sneller en luider ging, maar ik had geen schrik. Ik ben niet echt bang om pijn te lijd en.
Patrick maakte m'n navel grondig schoon, ontsmette hem. Hij liet me uit enkele gekleurde ringetjes kiezen. Opeens liet hij het ringetje vallen op mijn rok, maar hij vulde meteen een bakje met ontsmettingsmiddel om het ringetje weer helemaal te ontsmetten. Daarna zette hij de "tang" (hoe moet ik dit anders noemen?) vast op m'n buik. Hij vertelde steeds wat hij ging doen, en over de werkewijze waarmee ze hun materiaal stereliseren. Hij nam een naald en vroeg me om diep in en uit te ademen. Dit deed ik. "Nog eens" zei hij. Ik ademde in, en terwijl ik uitademde stak hij de naald door mijn huid. Dit deed totaal geen pijn. Nu ja, je voelt het wel, het is iets zoals je eens goed met de nagels van je duim en wijsvinger in de huis van je hand "pitst". Het is zo gebeurd, een fractie van een seconde, meer niet. Je hebt meer schrik dan pijn, echt!!
Even later bracht hij het ringetje in mijn navel, wat eigenlijk een prettig gevoel was, omdat je eindelijk je piercing hebt. Hij plakte er nog een steriel gaasje op en zei dat ik dit tot morgen moest laten zitten om stofdeeltjes van de piercing weg te houden (echt moeilijk om eraf te blijven, ik had de volgende dag een vlucht naar rome en had mezelf voorgenomen om pas in het hotel te kijken). Dan mocht ik recht gaan staan en we gingen naar buiten. We kregen nog een blaadje met de naverzorging. Ik betaalde hem 45€ en we vertrokken. Ik was in de wolken. En ik voelde helemaal geen pijn.
Toen ik dan de volgende dag in Rome was, kon ik nauwelijks wachten om te kijken! En ik was echt heel blij met het resultaat! Eindelijk had ik een navelpiercing! Ik was gewoon dolgelukkig.
Nu zijn we drie maanden verder, en ik ben echt nog steeds blij met het resultaat. De piercing is wel een klein beetje ontstoken geweest, maar niet echt erg, ik heb ze vrij goed kunnen verzorgen, en verder heb ik er geen last meer van gehad. Ze is nu bijna helemaal genezen (ik denk dat ik een type ben dat vrij goed piercings kan verdragen). Ik wil nog steeds piercings, ik droom van een tongpiercing, misschien ook wel intieme piercings en tepelpiercings (maar dat hangt van toekomstige partner af). Ik let wel op dat het niet teveel zichtbare piercings zullen worden, want dit wordt niet overal geaprreciëerd, en als ik later een job zoek kan dat wel eens voor problemen zorgen. Maar nu heb ik al een afspraak gemaakt voor een traguspiercing, binnen enkele dagen. Ik kijk er echt naar uit!