mijn geliefde piercing
At A Glance
Author kiki
When N/A
Artist eumm? don't remember
Studio ergens in belgië
Location in belgië
Ik heb mijn piercing laten zetten de 31 maart 2002. Ik had er al maanden voor gezaagd maar mijn ouders hielden vol... Het was nee! Ik heb dan maar besloten om veel info te zoeken over piercings en ze te tonen aan mijn ouders. Ik verzamelde veel foto's van piercings en zette er zo een tekst bij waarop stond: ik wou dat ik op die foto stond!Beetje bij beetje kwam er reactie. Maar het was nog niet genoeg. Ik moest doordrijven! Ik heb dat ook gedaan en eindelijk was het mij gelukt! Mijn ouders waren het beu en ze hebben toegegeven!! Ik belde onmiddellijk mijn beste vriendin op en zij was ook gelukkig voor mij.

Toen we die avond aankwamen aan de piercingshop begon mijn hart sneller te slaan maar het was nu of nooit.

Voor mij was er een meisje die ook een navelpiercing liet zetten. Het zag er goed uit. Toen het mijn beurt was vroeg de piercer mij of ik mijn trui wilde opheffen. Hij zette de bolletjes zoals het hoorde.

Hij vertelde me wat hij allemaal ging doen en het zag er wel eng uit! Maar ja... het was mijn beslissing hé!

Ik moest drie keer hard inademen, na de derde keer voelde ik de naald door mijn huid glijden.

Oech... dat deed wel pijn. Hij stak het juweeltje dat ik uitgekozen had (een lichtblauw steentje) en het zag prima!!

Hij deed er een soort pleister op en ik moest die tot de volgende morgen aanhouden. Hij bekeek nog eens goed zijn werk en hij zag er tamelijk tevreden uit!

Toen we thuiskwamen ben ik nog eens gaan kijken op de site voor de nodige bijkomende informatie en ben mij dan gaan omkleden. Ik moest mij inhouden om die pleister er niet af te doen. Ik mocht niet maar toch jeukten mijn handen enorm. Mijn beste vriendin belde mij op haar beurt ook op en vroeg hoe het geweest was. Ik legde alles in het lang en het breed uit, maar toch was ze nog niet tevreden. Ze heeft dan haar fiets genomen en tot bij mij thuis gereden. Zij heeft ook zelf een piercing dus wist ze dat ik die pleister aan moest houden maar toch heeft ze zo een beetje gegluurd en ze zei dat hij perfect zat bij mij! Wat een opluchting!!

De eerste nacht had ik enorm veel last van mijn navel, en kon bijna niet slapen.

Eindelijk was het morgen. Ik mocht het verband er af halen en hij zag nog altijd perfect.

Ik onstmette mijn piercing zorgvuldig en ook dat deed wel geen deugd.

De volgende nachten deed mijn piercing geen pijn meer en ik was opgelucht. Maar hij zag wel rood.

ik belde mijn nicht op (die heeft ook een piercing) en ze zei me dat het normaal was, dus maakte ik me verder geen zorgen. Maar toch bleef ik kleine problemen hebben. Mijn nicht geeft dan de moeite gedaan om mij te komen opzoeken en ze zei dat het niets ergs was. Het was gewoon de uitwerking.

De eerste keer dat ik moest sporten met mijn gloednieuwe piercing was ook geen gemakkelijke dag! We moesten dan toevallig set-ups doen! Amai, het was ook niet zo gemakkelijk! Maar ik had 's morgens mijn ontsmettingsmiddel meegenomen in het geval dat... Ik ontsmette mijn piercing in de kleedkamer en iedereen bekeek hoe ik te werk ging.

Tja... ik was ook de enige met een piercing die tijd.

De volgende keren dat ik moest sporten ging het al veel beter maar toch nam ik nog altijd mijn ontsmettingsmiddel mee. In het begin keken ze een beetje raar op maar nadat ik uitlegde dat het zeker moest waren het meer nieuwsgierige blikken die ik kreeg. Ook van de directrice die haar dagelijkse controle uitvoerde. Wel ja... die nieuwsgierige blikken, die waren van de leerlingen die de vorige keren ziek waren.

Drie weken nadat ik mijn piercing liet zetten moest ik gaan zwemmen met de klas. Ik wist natuurlijk dat ik nog een momentje moest wachten en dus had ik mijn moeder een briefje laten schrijven. De lerares vond dat geen goed excuus en ik was razend!! Hoe kon die nu weten wat goed was en niet? Na vijf minuten zagen was ze toch akkoord. Later die week waren er zelfs twee andere meisjes uit mijn klas die een piercing hadden laten zetten! Ik was wel niet echt goed gehumeurd, maar een navelpiercing is de laatste tijd wel enorm populair dus ja...

Nu is mijn piercing bijna volledig genezen en mag er weldra een nieuw sierraad in! Ik zal waarschijnlijk eentje kiezen waar een een dolfijntje bij hangt. Ik ben echt gelukkig dat ik hem gekregen heb. Ik kan mijn vroeger leven zonder piercing niet meer bedenken. Ik bedank nog alle dagen mijn ouders.

Thank you!!!!!!


Disclaimer: The experience above was submitted by a BME reader and has not
been edited. We can not guarantee that the experience is accurate, truthful,
or contains valid or even safe advice. We strongly urge you to use BME and
other resources to educate yourself so you can make safe informed decisions.


Return to Navel / Standard