Vanaf mijn 18e kreeg ik interesse voor piercings en zoals bij wel meer was na de 1e het hek van de dam...
At A Glance Author Suuz! Contact Suuz!@bme.anon When Six months ago Artist Jeffrey Velders Studio Paradigm Bodyart Location Arnhem Alhoewel mijn ouders ontzettend tegen piercings zijn weten ze wel enkele, alleen zichtbare vertel ik ze de rest is voor mij.
Ik wilde tijden geleden, als eerste piercing een conch, erg mooi zeker in combinatie met een tragus.. Dit was op dat moment thuis niet te bespreken en heb ik niet doorgezet omdat ik ontzettend bang was voor kraakbeenpiercings.
Later werd dit een rook, erg mooi! Mooier als een conch maar erg lastig te genezen... Ik zat in dubio, mijn lichaam geneest nooit snel en zeker niet erg makkelijk...
Gekeken op de site en ooh... Op slag verliefd! Wat was die daith mooi! Al mijn ideeën van de baan, het moest en zou een daith worden!
Toch zag ik erg tegen de pijn op en dus zat ik toch maar weer in dubio of ik nou een rook of daith wilde... Rook was minder pijnlijk maar moeilijk met genezen...
De dag voor het piercen maakte ik mijn beslissing. De daith moest het worden.
De dag zelf was ik helemaal gestressed. Ik ging een naald door mijn oor laten boren... En dat terwijl ik meerdere piercings heb die door anderen veel intenser worden ervaren als een kraakbeen piercing. Maar ik ging met een vriendin naar de shop die wat micro dermals wilde laten zetten.
Jeffrey (van Paradigm bodyart) was heel relaxed. Na controle van mijn andere piercings die ik bij hem hem laten zetten en na wat gebabbel moest het dan maar gebeuren, eerst mijn vriendin met haar micro's. Bij de plaatsing van mijn micro had ik niets gezien en dus was ik behoorlijk aa het shaken nadat die van haar erin zaten... Ik was aan de beurt.
Ik moest gaan liggen en Jeffrey maakte mijn oor schoon, Na heel wat kijken zetten hij een streepje, dáár moest hij komen.. Of ik het daar mee eens was? Ja! Mooie plek, midden in mijn oor... Jeffrey pakte een pincet om mijn oor vast te houden want hij zou freehand piercen.. De naald... Ik lag te klapperen op tafel... Waar was ik mee bezig? Het was kraakbeen! Toch wilde ik me niet nog verder aanstellen en vertelde dat ik er klaar voor was... Bij het uitademen ging de naald erdoor heen... Was dit nou alles? Was dit nou waarvoor ik me zo zenuwachtig had gemaakt? Wat voelde ik me stom! Tuurlijk deed het pijn... Maar ik had het vele malen erger verwacht! Toen kwam het ringetje...
Dat zat halverwege vast en moest er weer uit... De ingang van het ringetje moest groter en Jeffrey probeerde het nog eens, op driekwart zat het ringetje weer vast... Ik voelde even helemaal niks en toen AUW! Jeffrey trok het ringetje er toch wel ruw doorheen... Na een sorry werd het balletje erin gezet en was ik klaar...
Ik voelde geen pijn maar het brandde wel irritant na...
Jeffrey vertelde dat de daith zelden voorkwam en dat hij 'm pas voor de 2e keer gezet had... Ik ben dus nog origineel ook! :-P
Thuisgekomen vond mijn moeder 'm 'niet lelijk' dus ik ga er maar van uit dat ze 'm stiekem toch mooi vind, want de andere verafschuwd ze! Mijn vader heeft nog steeds niks gezien, of gezegd althans... :P
De eerste 2 dagen was mijn oor erg gevoelig, toch kon ik er meteen wel op slapen. Verder was mijn oor de eerste week elke keer na het schoonmaken erg gevoelig. Na ongeveer 2 weken had ik nergens meer last van. Het schoonmaken is nog wel pijnlijk maar daarna niet meer.
Na ongeveer 4 maand heb ik een klap op mijn daith gehad, hj begon toen te irriteren en ik kreeg littenvorming... Er werd me aangeraden, niet door mijn eigen piercer, calendulancreme te smeren... Dat deed ik... 1 dag later zat ik bij de huisarts met mijn hele oor gezwollen, pijn!! Ik heb nog nooit zulke erge hoofdpijn gehad... Na een discussie dat hij eruit moest en ik een antibioticakuur mee kreeg heb ik 'm laten zitten :P Er werd me verteld dat uithalen bij een ontsteking erg slecht is volgens de piercer dus deed ik dat!
Nu heb ik 'm ongeveer 5 maand en sinds gisteren heb ik een staafje erin, het wilde niet lekker genezen, teveel ertegenaan (met stethoscoop ed) en hopelijk gaat dat met staafje nu beter!
Ik heb nog behoorlijk veel wondvocht en sinds de wissel is hij weer erg gevoelig... Ook de littekenbultjes zijn nog aanwezig maar daar trek ik me niet zo heel veel meer van aan... Ik vind ze eigenlijk nog wel meevallen nu ik ze zelf kan zien door het staafje dat erin zit...
Ik ben er in ieder geval nog erg blij mee en ik vind 'm super mooi, vandaar dat ik er ook nog geen afscheid van kan nemen... Mja, het deed zeer... maar de genezingstijd is vele malen pijnlijker geweest! :-P